هو العلیم

در مقالات و بحثهائی که در راستای ارائه مقالات از سوی زحمتکشان وبلاگ مبتکر به کرات در مورد ذکر و ذاکر و مذکور به انهای گوناگون سخن گفته ایم و در حد توان خویش و عرف تلاش گردیده است تا در این بحث بسیار مهم راهکارهای نظری و عملی متناسب مخاطبان طالب عرفان شیعی و امامیه در وبلاگ منتشر کنیم و بدرستی اگر مطالعه کنندگان محترم وبلاگ مبتکر با نگرش عقلائی و منطقی به نقد منصفانه مطالب درج شده بپردازند مطمئنا ارتقاء سطح مطالب و شهود زوایای پنهان بسیاری از مطالب درج شده دور از ذهن نخواهد بود .

با یک جمع بندی کلی در مورد مقام ذکر و ذاکر و مذکور با توجه به آنچه که در قرآن و روایات ائمه معصومین علیهم السلام اجمعین بدان اشاره شده است به نظر می رسد در مرد مقامات بالا فواید و برکات بیشماری برای همنوایان ذکر حق بیان گردیده است تا آنجا که سفارشات قران و ائمه معصومین علیهم السلام چنان تاثیری شگرفی بر بزرگان ادب و معرفت نهاده که با تمام وجود برای نشر آن حاضر گشته اند تمام عمر و تمام سرمایه های مادی و معنوی خویش را هزینه کنند .

از همه این نکات که بگذریم بنظر می رسد برخی از فایده های بالقوه ذکر حق بتواند دایره تصورات و تصدیقات واقعی و حقیقی ذهنی ما را فزون تر نماید برای نمونه اکثر علماء و دانشمندان و ...بر این باورند که قوه نبوغ انسان زمانی شکوفا شده و به تعبیری این قوه بالفعل می شود که قوه تعقل انسان درگیر امورات مثبت و هدفمند گردد بطوریکه اگر مغز در جهت کمال هدفی والا بکار گرفته شود زمینه های بلوغ فکری در آن شکل گرفته و با استمرار و ممارست در جهت رسیدن به آن کمال ،که اهداف مومنین و عرفاء و هر شخص در شغل خود طالب رسیدن به کمال است برسد لذا ذاکر به نبوغ بمعنای ظهور استعداد های بسیار ظریف و یا بنوعی "نانو متری" نبوغی بر اثر تلاش و زحمات و صداقت خود دست میابد و این در حالی است که بسیاری از افراد حتی بزرگترین دانشمندان در بررسی انجام شده به درصد کمی(در حدود 12 درصد) از این کمال رسیده اند مگر  افرادی که حتی نام بسیاری از ایشان جزو دانشمندان و یا حتی در زمره با سوادها نیز نبوده ولی به این کمال نائل شده اند که بحث در مورد ایشان مجالی دیگر می طلبد اما آنچه که حائز اهمیت است این است که هدفی والاتر از غرض خلقت آدمی نبوده است که از عبارات حقه چنین بر می آید که طریق اصیل و اصلی انسان برای رسیدن به غرض والای وجودی اش ذکر حق می باشد و بزرگان ادب و معرفت در انواع ذکر دیدگاههای متنوعی دارند که مولف محترم مقاله با جمع بندی آنها که در طول تحقیقات دو دهه خویش تهیه و تنظیم نموده به این نکته رسیده است که حتی وضو نیز چون به قصد قربت باید انجام پذیرد ذکر حق است و اصلا یکی از شرایط دائم الذکر بودن ، دائم الوضو بودن می باشد.

النهایه در یک جمع بندی خلاصه از این مطلب به این نتیجه می رسیم که از نظر دیدگاه اسلام و قرآن و نبوت و امامت و ... ذکر و ذاکر و مذکور جایگاه خاص خود را داراست و مکررا به گفتن ذکر سفارشات لازم را بیان فرموده اند . از نظر پزشکی و تندرستی و سلامتی و رشد نیز گفتن ذکر در جهت رسیدن مغز انسان به نبوغ اثرات خیلی ارزنده ای دارد ، بطوریکه قبلا به عرض رسید محققین و پژوهشگران و پروفسور های محترم در این زمینه باین نتیجه رسیده اند که حتی مغز دانشمندان نیز تقریبا 12 درصد به این مرحله رسیده اند اما دائم الذکر مغز را به مرحله والاتر و کلا انسان را به مراحل نبوغ و کمال انسانیت نائل می کند

و ان شاء الله در مقالات بعدی بیشتر در موضوعات مطرح شده با شما سخن خواهیم گفت .

یا حق

سه‌شنبه ۱٧ شهریور ،۱۳۸۸ساعت ٧:۳٢ ‎ق.ظ توسط سید خلیل شاکری(شاکر)بازنویسی مطالب توسط سجاد علیپور نظرات ()
تگ ها: ذکر و ذاکر و مذکور